درخت‌های داوود امدادیان/ گالری گردی هفته اول خرداد ۹۶

نقاشی‌های داوود امدادیان که همه با موضوع درخت هستند، تجربه‌ی جدیدی در رنگ و تکنینک نقاشی معاصر ایران هستند. عمده‌ی فعالیت‌های امدادیان در فرانسه بود و وی از زمان گرفات بورس تحصیلی دانشگاه سوربون در سال ۱۳۵۴، در پاریس زندگی و کار می‌کرد. تعدادی از آثار شاخص او در گالری هور به نمایش درآمده است.
درخت‌های داوود امدادیان/ گالری گردی هفته اول خرداد ۹۶

«نقاشی‌های داوود ما را به شگفتی وا می‌دارند. درخت‌هایی که می‌شناسیم را در آن‌ها می‌بینیم؛ حتی می‌توانیم توصیفشان کنیم. نه اینکه لزوما تشخیصشان دهیم که مثلا بلوط یا سپیدار هستند. او نقاش این جزئیات نیست... او خیلی وقت‌ها از رنگ‌های تند استفاده می‌کند. رنگ‌های زرد و قرمز. درختانی که پائیزی هستند اما از پائیز فراتر می‌روند.» این‌ها توصیفاتی است که امانوئل برئون مدیر موزه‌ی «اورانژ نری» پاریس در مورد آثار داوود امدادیان می‌گوید. در گالری‌گردی این هفته‌ی بنیتا، سری به گالری هور زدیم و آثار داوود امدادیان را از نظر گذراندیم. گزارشی از این مجموعه‌ی فوق‌العاده را در بنیتا بخوانید.

13.jpg

داوود امدادیان منظره پردازی چیره‌دست بود. چند صد تابلویی که از او به همراه انبوهی از طراحی‌هایش باقی مانده، به روشنی گویای همین است. هنر این نقاش متولد تبریز در استفاده از رنگ‌هایی بود که یادآور نقاشی‌های نقاشان میانه‌ی سده‌ی نوزدهم، معروف به «امپرسیونیست‌ها» و یکی از بنیان‌گذاران آن، «کلود مونه» است. به گفته‌ی یکی از نقاشان کشورمان رنگ‌هایی که امدادیان استفاده می‌کرد، اصلا شبیه رنگ‌های نقاشان ایرانی نبود.

 

numeriser0010_0.jpg

امدادیان در سال ۱۳۲۳ در تبریز به دنیا آمد. از همان کودکی علاقه به نقاشی در او شکوفا شد. وی چندین بار به عنوان هنرمند برگزیده‌ی شهرهای مختلف معرفی شد. برای تحصیل در رشته‌ی نقاشی وارد دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۵۴ بعد از اتمام تحصیلاتش، بورس تحصیل در کشور فرانسه را به دست آورد و به همراه همسرش سهیلا نیکنام، راهی پاریس شدند. در سال ۱۳۶۰ هم از دانشگاه سوربون فارغ‌التحصیل شد و در پاریس ماندگار شد؛ جایی که عمرش را صرف کشیدن درخت کرد. همسر داوود امدادیان می‌گوید: «همیشه درخت در کارش حضور داشت. درخت در دوره‌ی خاصی شروع نشده بود. اما از اواخر دهه‌ی هفتاد میلادی داوود شروع کرد به نقاشی کشیدن درختان مختلف. فقط درخت می کشید. درختانش یک دوره خیلی انتزاعی بودند و شکل ژئومتریک داشتند. رنگ و نور البته همیشه در کارش اهمیت زیادی داشت و با مهارت به کار می رفت.»

 

2.jpg

3.jpg

10.jpg

امدادیان در پاریسی کار می‌کرد که انواع شکل‌های بیان هنری تازه چون پرفورمنس و ویدئوآرت و ... در آن به نمایش در می‌آمد و به نظر می‌رسید که در حال به  حاشیه راندن نقاشی است. اما امدادیان در همین فضا به نقاشی کردن و آن هم نقاشی منظره ادامه داد و بهایش را هم که دور ماندن از اتفاق‌های مد روز بود، پرداخت. امدادیان در طول سال‌ها کار مداوم، سبک شخصی و منحصربه‌فرد خودش را پیدا کرد. تشخیص دادن آثار او برای کسی که حتی چند اثر از او را دیده باشد، اصلا کار دشواری نیست. درختان امدادیان ابعاد عظیمی دارند. ابعادی اغراق شده در قیاس با سایر عناصر نقاشی. در برابر عظمت و چیرگی درختان، پیکره‌های انسانی حضوری محو و نقطه مانند بر بوم نقاشی دارند. نقاشی‌های امدادیان تنها توصیف طبیعت نیست، بسیار از آن فراتر می‌رود و عمیقا بیننده متاثر می‌کند.

 

5.jpg

داوود امدادیان در سال ۱۳۸۳ و در سن ۶۰سالگی در پاریس درگذشت. حال بعد از گذشت ۱۳ سال از نبودن او، آثارش در گالری هور به نمایش درآمده. آثاری که هرکدام اندوخته‌ای به میراث تصویری کشور افزوده است.

منبع: بنیتا

شما باید وارد شوید تا بتوانید پاسخ دهید.

نظرات (۱۷۲)
آناهیتا
۱۹:۳۴ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۹

خیلی جالب بود

آزاده
۰۶:۳۷ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۹

خوب بود مرسی

nr9696
nr9696
۲۰:۵۶ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۸

شاهکارهای هنری عالین

hedaiat
hedaiat
۰۸:۴۴ - ۱۳۹۶/۰۴/۲۴

ما شا الله لا قوة الا بالله

hosein_moghri
hosein_moghri
۱۸:۴۲ - ۱۳۹۶/۰۳/۳۱

بسیار زیبا و هنرمندانه
لذت بردیم