گفت‌وگوی بنیتا با لادن طباطبایی/ اوتیسم یك سفر پر از اعجاز، اعجاب و هیجان است

لادن طباطبایی، بازیگری كه فرزندش اختلال اوتیسم دارد، معتقد است هرچه بیشتر دنیای افراد مبتلا به اوتیسم را بشناسیم، زندگی ما هم زیباتر می‌شود. گفت‌وگوی بنیتا با این هنرمند و فعال اجتماعی را در ادامه بخوانید.
گفت‌وگوی بنیتا با لادن طباطبایی/ اوتیسم یك سفر پر از اعجاز، اعجاب و هیجان است

 یكی از بازیگرانی كه این روزها بیشتر از فعالیت در عرصه‌های هنری، به فعالیت‌های اجتماعی می‌پردازد، لادن طباطبایی است. این هنرمند، كه دخترش سها، اختلال اوتیسم دارد، حالا سخنگوی انجمن حمایت از بیماران اوتیسم شده و به عنوان یك چهره شناخته‌شده تلاش می‌كند از معروفیتش برای اطلاع‌رسانی بیشتر به افراد جامعه كمك بگیرد. لادن طباطبایی كه به خاطر شرایط فرزندش از ایران مهاجرت كرده، در گفت‌وگویی تلگرامی با «بنیتا»، به سوالات ما درباره بیماری اوتیسم پاسخ داد. او اشاره كرد كه با اوتیسم، دنیای جدیدی را شناخته كه سراسر شگفتی است.

 

خانم طباطبایی،‌ در یك تعریف كلی، اوتیسم چیست؟

اوتیسم یك اختلال نافذ رشد است كه با رشد كودك شناسایی می‌شود. درواقع بخشی از مغز كه روابط اجتماعی را تعریف می‌كند دچار اختلال است و این اختلال در ارتباط فرد با دنیای اطرافش بروز پیدا می‌كند. با این حال، بسیاری از افرادی كه دارای اختلال اوتیسم هستند توانایی‌هایی دارند كه می‌توان آنها را با آموزش شكوفا كرد، توانایی‌هایی كه هم برای خودشان و هم برای جامعه مفید است؛ تنها كافی است این استعدادها را بیشتر در سنین طلایی آموزش شناسایی كرده و ادامه بدهیم.

 سنین طلایی آموزش برای كودكان دارای اوتیسم چه سنی است؟

سنین طلایی اوتیسم سه تا پنج سال است كه آموزش مستمر و درست می‌تواند باعث شود این افراد استعدادهایشان را شكوفا كنند. اوتیسم همیشه همراه افراد مبتلا هست ولی به وسیله آموزش، محبت و درك، در یك پازل كلی می‌توان برای آن راهكارهایی پیدا كرد كه بتوانند با دنیای اطرافشان ارتباط برقرار كنند و از قابلیت‌ها و استعدادهایی كه دارند بهره بگیرند. در كشورهای پیشرفته بسیاری از دانشمندان و متخصصان افرادی هستند كه دچار اوتیسم هستند چون این افراد تمركز زیادی دارند و ذهنشان پراكنده نمی‌شود.

 درباره ابتلا به اوتیسم، دلیل خاصی مشخص شده؟ این موضوع ژنتیكی است؟

ژنتیكی بودن آن اثبات نشده و احتمال می‌دهند كه مجموع شرایط به این اختلال منجر شود. اصولا این اختلال تا قبل از سه سالگی تشخیص داده می‌شود و راهی برای تشخیص آن در دوران جنینی وجود ندارد، به همین دلیل است كه غربالگری و تشخیص اوتیسم در پایین‌ترین سن خیلی مهم است.

شرایط جغرافیایی و محیطی هم در آن تاثیرگذار است؟

باید به این دقت كنیم كه اوتیسم منحصر به شهرهای پیشرفته نیست و طی مدتی كه من با اعضای انجمن اوتیسم ارتباط داشتم افراد زیادی از روستاها و شهرهای دور ارتباط می‌گرفتند و موارد متعددی را شاهد بودیم كه به خرافات باور داشتند یا به جن‌گیر مراجعه می‌كردند و اذیت و آزاری را در حق این كودكان روا می‌داشتند. فیلم‌های ناراحت‌كننده‌ای به دست من رسیده و خودم هم از نزدیك این موارد را دیده‌ام. هر بار كه این فیلم‌ها را دیده‌ام روزها و شب‌های زیادی مضطرب بوده‌ام. به همین دلیل معتقدم اولین و مهم‌ترین كاری كه باید انجام شود اطلاع‌رسانی است كه خانواده‌ها بدانند اوتیسم جن‌زدگی نیست،‌ بیماری هم نیست و كافی است به جای نگرانی یا انكار، آموزش‌های لازم را به فرزندشان بدهند.

 چه آموزش‌هایی مهم‌تر است؟

 آموزش به افراد اوتیسم باید جدی گرفته شود نه این كه فقط به این افراد یاد بدهند كلمه را بیان كنند؛ باید درك كنند كه چه چیزی می‌گویند. حدود ۴۰ درصد از افراد دارای اوتیسم هرگز حرف نمی‌زنند ولی به این معنا نیست كه ارتباط برقرار نمی‌كنند، افراد زیادی از مبتلایان اوتیسم، نویسنده هستند و از طریق نوشتن و كار با اینترنت با جهان ارتباط برقرار می‌كنند. ضمن این كه در كشورهای پیشرفته می‌بینیم كه به هیچ وجه جداسازی اوتیسم توصیه نمی‌شود،‌ این افراد تا حد امكان در مدارس و كنار كودكان عادی هستند تا با همدیگر تعامل داشته باشند. ایزوله شدن افراد دارای اوتیسم راهكار درستی نیست چون به هر حال این افراد حق دارند كه شرایطی برایشان فراهم شود كه در اجتماع حضور داشته باشند و جامعه هم حق دارد از استعدادهای وی‍ژه آنها بهره ببرد. ساختن آموزشگاه بسیار ساده‌تر و مفیدتر از ساختن آسایشگاه است. اگر برای كودكان دارای اوتیسم آموزشگاه داشته باشیم، در سنین بالاتر و مرحله بلوغ آنها احتیاج به آسایشگاه نخواهیم داشت، اگر آموزش‌های لازم را به آنها بدهیم، این افراد می‌توانند مفید باشند و سربار جامعه نمی‌شوند و هزینه‌های زیادی را به جامعه تحمیل نمی‌كنند. ضمن این كه نباید از اطلاع‌رسانی غافل شویم.

 در چه زمینه‌هایی باید این اطلاع‌رسانی انجام شود؟

در حال حاضر مشكل اینجاست كه درصد بالایی از خانواده‌هایی كه فرزندشان مبتلا به اوتیسم است، مایل نیستند راجع به اختلال فرزندشان حرف بزنند و ترجیح می‌دهند او را از دید اطرافیان دور نگه دارند. باید هم آنها و هم جامعه را پذیرای این موضوع كرد.

 شما به عنوان یك مادر كه فرزندش اختلال اوتیسم دارد، برای خانواده‌هایی كه فرزند مبتلا به اوتیسم دارند چه حرفی دارید؟

برای تمام والدین دارای فرزند مبتلا به اوتیسم آرزوی دلی باز و پذیرنده دارم، آرزوی این كه از چشم فرشته‌شان به دنیا نگاه كنند نه این كه بخواهند فرزندشان را وادار كنند از چشم آنها به دنیا نگاه كند. آرزو دارم صبوری كنند و به نقطه رهایی برسند چون خودم این احساس را تجربه كرده‌ام و می‌توانم بگویم اوتیسم یك سفر پر از اعجاز، اعجاب و هیجان است كه هر روز یك دنیای جدید را می‌توان از نگاه این افراد كشف كرد. وقتی در حالت‌های دخترم عمیق می‌شوم احساس می‌كنم آنچه از انسان مد نظر ماست، در این افراد وجود دارد، آنها كنایه و استعاره‌ها را سخت متوجه می‌شوند، پیچیدگی‌ها و جلوه‌گری‌هایی كه دنیای ما را در بر گرفته در دنیای آنها جایی ندارد،‌ زیبایی و آرامش را دوست دارند و می‌توانم بگویم هرچه بیشتر آنها را بشناسیم زندگی ما هم زیباتر می‌شود.

 درباره كمپین «حامیان صدای بی‌صدای او» هم توضیح دهید. كمپینی كه ظاهرا برای مبارزه با آزار كودكان مبتلا به اوتیسم با روش‌هایی مانند كتك‌درمانی در نظر گرفته شده است.

اهداف كمپین «حامیان صدای بی‌صدای او» مشخص است، خانواده‌های زیادی به آن پیوسته‌اند، كاردرمان‌ها و مسئولان و پزشكان هم از این كمپین حمایت كرده‌اند و امیدواریم این حركت بتواند به خشونت‌زدایی از اوتیسم منجر شود و بعد از آن به همه بخش‌های آموزشی و كلینیك‌های توانبخشی تسری پیدا كند و دیگر شاهد چنین فجایعی نباشیم. درواقع این کمپین سه محور اصلی را دنبال می‌كند: خشونت‌زدایی از باور خانواده‌ها نسبت به اوتیسم، خشونت‌زدایی از باورهای غلط درمانی و اعمال آن توسط درمانگرها، وضع قوانین دقیق نظارتی بر درمان و امنیت فرزندان اوتیسم. اخباری كه درباره آزار كودكان اوتیسم در یك كلینیك در مشهد شنیده شده بسیار ناگوار است. ما این اخبار را پیگیری می‌كنیم و امیدواریم مقصران آزار این كودكان معصوم به سزای كارشان برسند و چنین مواردی دیگر هرگز درباره هیچ كودكی تكرار نشود.

 ممنون از وقتی که در اختیار ما قرار دادید. 

 

شما باید وارد شوید تا بتوانید پاسخ دهید.

نظرات (۱۴۸)
pedram28
pedram28
۱۹:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۶/۲۴

مرسی

morgan72
morgan72
۱۸:۳۷ - ۱۳۹۶/۰۵/۳۱

خیلی از نوابغ دنیا دچار این بیماری بودند به همین دلیل در کنار افسردگی به بیماری نوابغ مشهوره . اگرچه وااااقعا برای خود شخص و خونواده واقعا سخته

fatemeh8645
fatemeh8645
۱۳:۴۰ - ۱۳۹۶/۰۵/۲۱

خداتموم مریضاروشفابده

الناز
۱۲:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۵

خدا تمامی بیماران رو شفا بده

آزاده
۱۲:۴۲ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۵

انشااله بهتر بشه